Onlinecasino.nl

Alabama en ‘The War on Bingo’

Voor de nuchtere toeschouwer is er sprake van een politieke slapstick zonder gelijke. Voor betrokkenen lijkt het een strijd op leven en dood en ondertussen zitten mensen thuis, zonder baan en zonder inkomen en wachten op de tweede november…

In geen land is de democratie zo ver doorgevoerd als in Amerika. Nergens zijn zo veel functies politiek geladen als in dit land en nergens wordt zoveel geld besteed aan campagnes, om klasseoudste te worden in groep een van de kleuterschool tot het hoogste ambt, dat van President van de Verenigde Staten. Het heeft iets moois, omdat uiteindelijk de wil van het volk zegeviert, maar het heeft ook iets engs, omdat het soms niet gaat om wie het beste beleid voert, maar wie het volk het beste aanvoelt en brood en spelen geeft. Amerika wordt niet geregeerd door de President, niet door het Congres, maar door de rechtbanken waar voortdurend gevechten worden geleverd wat mag en niet mag en hoe wetten dienen te worden geïnterpreteerd. De staten zijn vergaand autonoom en verschillen onderling even veel als IJsland en Malta. Zo’n staat is Alabama, waar de gouverneur een privé oorlog is begonnen tegen elektronische bingomachines. Een oorlog die volkomen uit de hand is gelopen en die op twee november zal eindigen. Maar de man vecht door alsof de kalender is afgeschaft, de zege onder handbereik is en –uiteraard- God op zijn hand.

Bob Riley is de zittende gouverneur en dat is hij inmiddels acht jaar, wat betekent dat hij niet herkozen kan worden. Op twee november zijn er verkiezingen en zit zijn tijd er op. Waarschijnlijk heeft geen enkele staat binnen de VS zoveel aandacht gekregen in de ‘gambling press’ als Alabama. Dat zou kunnen duiden op een ontwikkeling van betekenis, zoals bijvoorbeeld Californië bezig is online poker toe te laten, maar nee, het gaat om een schimmig gevecht tegen bingo apparaten. Volgens Riley zijn die dingen tegen de wet, de eigenaren van de amusementshallen bestrijden dat. Je zou zeggen dat zoiets toch eenvoudig uit te pluizen moet zijn, maar niets is minder waar. Want Riley is er een beetje bot ingegaan door een Task Force op te richten en de ene inval na de andere te organiseren. Niet iedereen was daar blij mee en sommige eigenaren sloten hun deuren voordat de mannen van Riley er huis konden houden. Country Crossing is zo’n casino-achtig amusementscentrum. De eigenaar heeft nu de leider van die Task Force, John Tyson, uitgedaagd hem te arresteren zodat de zaak vore wen rechtbank voor eens en voor altijd kan worden afgedaan. Maar Tyson zegt dat hij zich niet door de eigenaar van Country Crossing laat voorschrijven wat hij moet doen. De tent is ondertussen al maanden dicht en de werknemers staan zonder inkomen in de kou, en dat in een staat waar de werkeloosheid toch al schrijnend hoog is.

Het meest rare aan de strijd is dat beide kandidaten voor het gouverneurschap (Ron Sparks en Robert Bentley) al hebben aangekondigd de Task Force op te zullen heffen. Dat wil niet zeggen dat het dispuut uit de wereld is, maar wel dat er wat genuanceerder naar gekeken gaat worden. De prijs van dit alles: talloze rechtszaken of de ‘raids’ mogen of niet, veel gedoe over bevoegdheden binnen de staat Alabama zelf, duizenden mensen op straat, hopelijk tijdelijk, en geen stap dichterbij een antwoord op de vraag of die machines nou wel of niet binnen de wet vallen. Het is voor alle betrokkenen te hopen dat een klein beetje gezond verstand gebruikt gaat worden daar.