De gaming industrie en de Amerikaanse campagnekassen

bijdragen van bedrijven en organisaties aan campagnekassen vormen een risico voor onafhankelijk besturenWie in de politiek iets wil betekenen zal campagne moeten voeren. Of het nu een kandidaat is voor het klassenvoorzitterschap, de Tweede Kamer of het  presidentschap van de Verenigde Staten, je zult je moeten laten horen en zien en dat kost tijd en dat kost geld. En de meeste kandidaten voor wat dan ook hebben dat geld niet en moeten dus gaan inzamelen. Achter elke campagne om de macht gaat een tweede campagne schuil om de centen.

Twee soorten donaties zijn mogelijk, waarvan de eerste onbaatzuchtig is, gewoon uit overtuiging of op z’n minst sympathie. De tweede donatie is die waarbij eigenbelang een rol speelt, de gulle gever wil er later graag iets voor terug. Dat kan meestal niet als harde eis vastgelegd worden, maar in het politieke spel van alledag worden dit soort dingen nooit vergeten. De op die manier gekozen vertegenwoordigers zijn allemaal wel ergens schatplichtig aan. Is dat erg? Ja, als daarmee de onafhankelijkheid van de gekozene in het gedrang komt of, nog erger, al op voorhand is verkwanseld. Om dat te voorkomen moet een partij of een onafhankelijke kandidaat alle bijdragen zorgvuldig vastleggen, zowel die van mevrouw Jansen uit Tegelen als die van het bedrijf Shell uit Pernis (willekeurig genoemd).

In de Verenigde Staten wordt macht vooral gefinancierd door bedrijven en ideële organisaties en aan al dat geld zit een heleboel luchtjes, waarvan de meeste niet zo dramatisch zijn en andere bedrieglijk veel lijken op omkoperij. De gambling business is in twee staten onder de loep genomen en in beide gevallen frons ik, als naïeve Hollander, de wenkbrauwen. De eerste staat is Alabama, waar momenteel een proces gaande is tegen een aantal casino-eigenaren, lobbyisten en politici omdat gepoogd zou zijn een aantal stemmen te kopen vóór aanname van een wet, die elektronisch bingo in de staat mogelijk zou moeten maken. De wet heeft het overigens niet gehaald. Aan de arrestaties ging een intensieve afluistercampagne van de FBI vooraf. Het proces is nog gaande en er zullen vast wel een aantal aanklachten verworpen gaan worden, maar dat alle verdachten gelouterd de rechtszaal uit zullen komen lijkt, gezien de overlegde feiten en bewijzen, tamelijk onwaarschijnlijk. Het is in Alabama in elk geval knullig aangepakt. In plaats van in strikt neutrale bewoordingen een aanbod te doen, is in een aantal gevallen duidelijk gevraagd naar het voorgenomen stemgedrag en het aanbod om in de altijd open staande campagnekas een flinke bijdrage te storten. En ook meer persoonlijke gerichte bijdragen zijn blijkbaar over de lijnen van AT&T gefrommeld.

In Illinois heeft de krant Chicago Tribune onderzoek gedaan naar het stemgedrag van politici rond een nieuwe wet, die aanmerkelijk meer gambling, o.a.vijf nieuwe Illionois casino’s in de staat mogelijk moest maken. In tegenstelling tot het zo veel besproken wetsvoorstel in Alabama is de wet in Chicago wél aangenomen en ligt nu bij Gouverneur Pat Quinn (foto). De lobby rond dit wetsvoorstel begon in januari 2010 en sinds die tijd is er $812,000 in allerlei campagnes gestoken, o.a. die van de gouverneur zelf, die van de burgemeester en een hele hoop andere politici. De voorstemmers kregen aanmerkelijk meer bijdragen dan de tegenstemmers en dat is geen toeval natuurlijk. Maar alle bedragen en ontvangers zijn openbaar en op zich is het allemaal binnen de wet. Een beetje harder worden de getallen als je bedenkt dat de afgelopen tien jaar bijna 10 miljoen dollar door de gambling industrie is rondgepompt op deze manier. Er gaan dan ook stemmen op om dit voortaan uit te sluiten. Dat lijkt me niet helemaal onbegrijpelijk, maar het is tevens ondemocratisch. Waarom mag een oliebaron of een projectontwikkelaar wél campagnegelden storten en een casino niet. Het is toch een normaal bedrijf, gelegaliseerd, geregistreerd en gecontroleerd. Er werken gewone mensen, die ook zondags naar de kerk gaan bij wijze van spreken. Er zijn zes staten, waar politiek getinte bijdragen niet zijn toegestaan aan de gaming industrie. Overigens is de voorzitter van de Illinois Gaming Board ook voorstander van zo’n maatregel. Hij acht het niet wenselijk dat de gaming industrie indirect invloed uitoefent op het overheidsbestuur of toezicht. Maar dat gaat toch net zo goed op voor banken, transportbedrijven of de wapenindustrie?