
In 2001 startte een groep gokverslaafden een bijzonder proces tegen de Loto-Québec, de staatsloterij en lotto van de Canadese provincie Quebec. De groep werd geschat op 119.000 personen, die allemaal hun leven deels verwoest zagen door hun eigen gokgedrag. En daarbij de hand niet alleen in eigen boezem staken, maar ook in die van de lotto-organisator…
Vrijwel iedereen zal het er over eens zijn, dat gokverslaving begint bij de persoon in kwestie zelf, niet bij de aanbieder van kansspelen. Wie zich te buiten gaat aan poker, roulette, keno, krasloten of wat dan ook, trekt in eerste instantie geheel uit vrije wil de portemonnee daarvoor. Geen enkele aanbieder, staatsgebonden of uit de vrije markt, roept mensen op om eens flink gokverslaafd te raken. In die zin zou je op voorhand denken dat een proces tegen een operator, om compensatie te geven voor het ontstane gokgedrag, geen schijn van kans zou maken. Maar in Noord Amerika heerst een andere claimcultuur dan bij ons. Kijk maar naar de tabaksindustrie, die in de Verenigde Staten enorme bedragen neertelde om zich de slachtoffers van het roken van het lijf te houden. Daar kun je dan nog bij aanvoeren, dat de industrie veel te gemakkelijk over de gevaren van het roken heenstapte, toen die eenmaal in volle omvang bekend werden, maar met kansspelen ligt dat toch een beetje anders. De klagers gaven mede de schuld aan de videoterminals, die Loto-Québec in grote getale heeft geplaatst in de provincie en het feit dat de organisatie niet genoeg waarschuwde tegen de gevaren ervan. Eind vorig jaar werd er buiten de rechtszaal om een akkoord bereikt tussen de klagers en de lottoaanbieder. De regering van Quebec gaat namelijk de kosten vergoeden van de behandelingen, die de klagers tussen 1994 en 2002 hebben ondergaan om van hun gokverslaving af te komen, c.q. te beteugelen. Het gaat daarbij om een gemiddeld bedrag van $5,000 zonder dat de regering overigens toegeeft verantwoordelijk te zijn voor het ontstaan van het gokgedrag. Het is meer een gelijkheidsbeginsel, omdat sinds 2002 de regering de kosten van behandeling voor gokverslaving algemeen vergoedt.
Toch kwam er nog een staartje in de vorm van een zitting, omdat twaalf klagers zich tot de rechter hadden gewend, niet tevreden zijnde met de bereikte deal. Gisteren was de uitspraak en de klagers haalden bakzeil. De zittende rechter oordeelde dat de bereikte deal alleszins redelijk was en recht deed aan de belangen van de eisers. Beide partijen werd aangezegd dat ze zich bij de deal moesten houden. Daarmee is deze zaak tot een eind gekomen. In Nederland vallen overigens behandelingen tegen verslaving, in welke vorm dan ook, binnen het reguliere zorgstelsel.
Bron: The Gazette (of Montreal), 24 maart 2010
Artikel “Settlement for gamblers”
Deze post staat in de categorie Algemeen Casino Nieuws .




Comments on this entry are closed.