De Belgische staat heeft vandaag grote vraagtekens gezet bij de legitimiteit van de nieuwe Belgische kansspelwet. Het betrof een zaak tussen het Britse bedrijf Ladbrokes en de Belgische overheid. Hoewel Ladbrokes met de uitspraak niet direct iets opgeschoten is, staat de nieuwe kansspelwet nu onder behoorlijke druk. De Europese Commissie hoeft de voorzet alleen maar in te koppen, zo lijkt het. De vraag is of de rechtbank in Arnhem, die uitspraak moet doen in de zaak Ladbrokes versus de Nederlandse overheid eenzelfde kritische houding zal aannemen. Dan kan het nog leuk worden…

Door Jaap J.M. Vos en Femke Stigter

Voor wie bovenstaande zinnen op een andere planeet lijken te zijn geschreven, lichten we even toe wat er nu precies staat. Eerst maar even de Nederlandse situatie. Ladbrokes heeft geprobeerd in Nederland een vergunning te krijgen voor het aanbieden van sportweddenschappen. De Nederlandse minister van Justitie heeft dat verworpen alsof het een oneerbaar voorstel betrof en Ladbrokes is daarop naar de rechter gestapt. De rechtbank in Arnhem, waar de zaak diende, heeft een aantal vragen aan het Europees Hof voorgelegd, die vooral gingen over eventuele strijdigheid van het Nederlandse standpunt inzake de kansspelen met het vrije verkeer van diensten, dat de Europese Unie voorstaat. Bij gebrek aan Europese harmonisatie op dit punt heeft de Europese Commissie een, verdacht veel op een vrijbrief lijkend, arrest opgesteld, dat de Nederlandse overheid (en daarmee elke overheid binnen de Europese Unie) wel heel erg veel speelruimte bood en Ladbrokes op de schroothoop leek te gooien. We gaan even niet op alle details in, want dat zou te ver voeren. Wie daar in geïnteresseerd is raden we aan op deze site een zoekopdracht in te voeren onder de titel ‘’De toekomst van het kansspel in Nederland’’, een vijfdelige serie over dit onderwerp.

De rechtbank in Arnhem moet nu uitspraak gaan doen, naar verwachting eind van dit jaar, maar de wereld draait ondertussen gewoon door. Daar is het al bijna befaamde pokerarrest van de Haagse rechtbank, waar de rechter zelfs een arrest van de Hoge Raad passeerde, en uitsprak dat poker geen kansspel is en dus niet onder de Wet op de Kansspelen kan vallen. De staat heeft hier al hoger beroep tegen aangekondigd, maar de uitspraak ligt er en is behoorlijk stevig onderbouwd. Verder liggen er een paar klachten bij de Europese Commissie (Engeland, Malta) over het kansspelbeleid van Frankrijk en Polen, waar de Europese Commissie zich over moet buigen. Ook hier gaat het over vermeende strijdigheid met de Europese wetgeving op het gebied van vrij verkeer van diensten.

Goed, dan nu de uitspraak van vandaag in de zaak Ladbrokes versus de Belgische overheid. In de nieuwe Belgische kansspelwet, die overigens nog steeds in werking moet treden, is op het gebied van de paardenrennen bepaald, dat bepaalde weddenschappen alleen nog maar mogen worden georganiseerd door de renbanen zelf, dan wel hun eigenaren. Er zijn daarbij drie argumenten genoemd:

- bescherming van de sector paardenrennen zelf
- om gokverslaving te bestrijden
- om criminaliteit tegen te gaan

Volgens de Gazet van Antwerpen heeft het Grondwettelijk Hof (GRWH), dat de zaak behandelde, alle drie argumenten onderuit gehaald. Het eerste argument zou direct getroffen worden door een zwaar veto van het Europees Hof, want die heeft juist gesteld dat de opstelling van de Nederlandse overheid in de zaken Ladbrokes en Betfair in strijd is met het Unie verdrag. Alleen omdat het hier zaken betrof, waar het algemeen belang in het geding kwam, kon er een ontsnappingsroute bestaan. Gokverslaving is zo’n zaak van algemeen belang, volgens het Europees Hof. Maar, zo stelt de GRWH, hoe kun je nu met droge ogen beweren dat je een wet invoert, die zou beogen gokverslaving tegen te gaan, terwijl de mogelijkheid om te gokken fors gaat uitbreiden. En dat is dus precies wat rondom de paardenrennen gebeurt. Want die kunnen straks ook via de kiosken worden afgesloten en zelfs op buitenlandse sites. Dat laatste is gelijk ook een argument van de rechtbank om argument drie van de overheid, omtrent de criminaliteit, zeer kritisch te benaderen. Want je gaat dus weddenschappen in het buitenland aanbieden, waarbij je vrijwel geen controle meer hebt over herkomst van weddenschappen en ingelegde gelden.

Heeft de GRWH nu Ladbrokes in het gelijk gesteld? Nee, want het blijft wel België. Omdat Ladbrokes niet kon aantonen dat het door het Belgische wetsbesluit onoverkomelijke schade oploopt, is de kansspelwet als zodanig niet (direct) naar het oud papier verwezen. Maar als Ladbrokes met deze uitspraak in de hand naar het Europees Hof stapt, bestaat er een kans dat het Europees Hof het GRWH in haar oordeel bevestigt en zal oordelen dat op dit punt de Belgische kansspelwet wél in strijd is met het Unieverdrag en onvoldoende aantoont dat het hier om zaken van het algemeen belang zou gaan. Hoe dit verder gaat is nu even koffiedik kijken, maar interessant is nu wat de rechtbank in Arnhem hier uit zou kunnen leren. Zijn er overeenkomsten tussen de Belgische en Nederlandse situatie? Wij denken van wel. In het tweede deel van dit artikel, dat morgen op deze site zal verschijnen, zullen we daar dieper op ingaan.

Grote ondernemingen hebben ook steeds grotere hoeveelheden data te verwerken. Om dat allemaal te kunnen bijbenen, liever nog op de ontwikkelingen te kunnen vooruitlopen, is een state-of-the-art automatisering van het grootste belang. Om dat te bereiken gaan ondernemingen steeds mondialer denken en opereren. In de gambling industrie heeft Betfair vergaande plannen ontvouwd voor haar IT afdeling, die met ongeveer honderd medewerkers versterkt moet worden…

Het was gisteren (27 juli) te lezen in het vaktijdschrift ComputerWeekly onder de kop ’Betfair seeks IT recruits with global ambitions’. Als we het in de aanhef hebben over steeds grotere hoeveelheden data, dan hebben we hier een mooi voorbeeld: tijdens het WK Voetbal in Zuid-Afrika kreeg de website van Betfair negen miljard pageviews te verwerken. Een toch ook geen onbeduidende website als onlinecasino.nl zou bij dergelijke aantallen volledig crashen. En het aantal pageviews is maar één gegeven, er volgden natuurlijk ook een grote hoeveelheid weddenschappen, online of mobiel geplaatst, met grote hoeveelheden financiële transacties, die allemaal 100% veilig moeten verlopen en een realtime zichtbaarheid van die transacties in de accounts van de wedders bij Betfair. Dezelfde eisen worden natuurlijk gesteld aan alle andere grote online bookmakers, waarbij Betfair dus model staat voor de hele betting industry, waar ook gevestigd en actief.

Een IT apparaat van een online bookmaker ziet er zeer gevarieerd uit. Het ontwikkelen van een website, de grafische vormgeving, de database structuur, de verbindingen, het up-to-date houden van de site, de benodigde hardware en de softwareontwikkeling, het vraagt op alle denkbare niveaus om goed gekwalificeerde mensen. En dat is precies waar de schoen een beetje wringt. Want in de omgeving van de vestigingslocaties zelf is het aanbod vaak beperkt. Men zoekt doorgaans geen vakkrachten, die een muis kunnen hanteren, maar hoogopgeleide en

vaak al vergaand gespecialiseerde technici en informatici. Vraag en aanbod zijn hier vaak niet in evenwicht, wat op zich niet specifiek is voor de gambling sector, maar in veel sectoren een probleem is. Tony McAlister (foto boven) is de Chief Technology Officer (CTO) van Betfair en hij licht de komende werving als volgt toe: ‘’Wij zoeken de topstudenten van de beste universiteiten en de laatste aanmeldingen zijn bevredigend. Voor sommige studenten is niet direct plaats, maar omdat ik ze toch graag wil behouden, wil ik ons totale trainingsprogramma uitbreiden en deze mensen een goede bedrijfsopleiding geven. Maar behalve ons kantoor in Londen, hebben we ook een ontwikkelcentrum in San Francisco en eentje in Roemenië. Ik ga dus bewust mijn zoekcriteria uitbreiden naar universiteiten in die gebieden.’’

Als om de toenemende mondialisering van de branche te bevestigen, stelt McAlister dat je ambitieuze doelstellingen moet neerzetten, maar ook je organisatie met lef moet aanpassen aan de omstandigheden. ‘’Als blijkt dat in een bepaald land de opleidingen niet meer aansluiten bij onze wensen, dan moeten we niet aarzelen om bedrijfsonderdelen naar andere landen te verplaatsen, waar het gewenste potentieel wél aanwezig is. Maar ook zullen we ons talent de gelegenheid geven om elders in de wereld voor ons te werken en zich verder te ontplooien. Ik zie er naar uit om een aantal van mijn stafmensen uit Engeland mee te nemen naar de Verenigde Staten om daar mee te werken aan het programma dat we uitvoeren om mobiele toepassingen in onze bedrijfstak te perfectioneren.’’

ARJEL is de Franse gaming autoriteit die de verantwoordelijkheid heeft licenties af te geven aan online gokbedrijven. Eenmaal een licentie afgegeven mogen deze gokbedrijven hun diensten aanbieden in Frankrijk. Eerder al werden er 18 licenties afgegeven aan pokersites en sites voor sportweddenschappen. Maandag werden er nog eens negen afgegeven door de autoriteit, waaronder we de grote pokersite Full Tilt tegen komen.

De negen licenties werden allen afgegeven aan pokeraanbieders, voor een totaal van 12 goksites. Dat betekent dat er nu in totaal 27 pokeraanbieders, aanbieders van sportweddenschappen en paardenraces een licentie hebben ontvangen. Er worden vooralsnog geen licenties afgegeven aan aanbieders van online casino spellen.

Full Tilt is de grootste pokeraanbieder die we onder de nieuwe licentiehouders vinden. Onder de nieuwe vergunninghouders vinden we ook Jeux 365 (sportweddenschappen en poker), FullFun (poker), LB Poker (poker), Geny Infos (paardenraces), Zeturf France (poker), PKR France SAS (3D poker), AD Astra (poker) en Rekop (Full Tilt Poker).

Natuurlijk viel voor veel bookmakers het afgelopen WK Voetbal de hoofdprijs te halen. Nooit eerder was de belangstelling voor een sporttoernooi zo groot en de algemene verwachting was dan ook dat de afdeling sportweddenschappen een hoogtepunt zou beleven. Dat is ook inderdaad gebeurd, maar of alle consumenten er na het lezen van dit bericht ook zo over denken is de vraag…

De Europese organisatie Right2bet ijvert voor een absolute keuzevrijheid van de Europese consument zover het gaat om het plaatsen van sportweddenschappen. De gang van zaken rondom het afgelopen WK Voetbal in Zuid-Afrika heeft ze daar weer een extra argument voor gegeven. Right2bet vergeleek de weddenschappen van zeven Europese landen, waar sportweddenschappen achter een staatsmonopolie zitten verstopt, met de vrije markt op het internet. Omdat veel staatsbedrijven uit de opbrengsten van spelen en wedden, in welke vorm dan ook, vaak ook bepaalde maatschappelijke doelen wil ondersteunen, was het te verwachten dat de weddenschappen daar het nooit zouden kunnen halen bij die van de vrije jongens. In die zin was het geen verrassing dat de vergelijking van Right2bet in het voordeel van de vrije markt uitviel. De verschillen waren echter van een dusdanig niveau dat dit niet alleen verklaard kan worden uit de behoefte met de opbrengst meer te doen dan het grotendeels weer als prijzengeld uit te keren. Gemiddeld lagen de weddenschappen 32% lager bij de staatsbedrijven.

Ruwweg zou je kunnen zeggen dat de verhouding Staat tot de Vrije Markt zeven tegen tien is, netjes afgerond naar boven. Om een idee te geven: als een euro inzet bij een vrije marktpartij 100 euro zou opleveren, dan zou diezelfde euro bij dezelfde weddenschap bij een staatsbedrijf maar 68 euro opleveren. En dit is een gemiddelde, want in Duitsland lag het percentage zelfs 48% lager. Er is dus nergens sprake van een min of meer gelijke WEDstrijd, behalve tussen de vrije marktpartijen onderling. Diezelfde marktpartijen hebben overigens ook een veel ruimer aanbod in weddenschappen dan de staatsbedrijven, maar daar hield het onderzoek van Right2bet zich niet mee bezig. EDstrijd Staat : Vrije Mark = 7 : 10 Natuurlijk viel voor veel bookmakers het afgelopen WK Voetbal de hoofdprijs te halen. Nooit eerder was de belangstelling voor een sporttoernooi zo groot en de algemene verwachting was dan ook dat de afdeling sportweddenschappen een hoogtepunt zou beleven. Dat is ook inderdaad gebeurd, maar of alle consumenten er na het lezen van dit bericht ook zo over denken is de vraag… De Europese organisatie Right2bet ijvert voor een absolute keuzevrijheid van de Europese consument zover het gaat om het plaatsen van sportweddenschappen. De gang van zaken rondom het afgelopen WK Voetbal in Zuid-Afrika heeft ze daar weer een extra argument voor gegeven. Right2bet vergeleek de weddenschappen van zeven Europese landen, waar sportweddenschappen achter een staatsmonopolie zitten verstopt, met de vrije markt op het internet.

Omdat veel staatsbedrijven uit de opbrengsten van spelen en wedden, in welke vorm dan ook, vaak ook bepaalde maatschappelijke doelen wil ondersteunen, was het te verwachten dat de weddenschappen daar het nooit zouden kunnen halen bij die van de vrije jongens. In die zin was het geen verrassing dat de vergelijking van Right2bet in het voordeel van de vrije markt uitviel. De verschillen waren echter van een dusdanig niveau dat dit niet alleen verklaard kan worden uit de behoefte met de opbrengst meer te doen dan het grotendeels weer als prijzengeld uit te keren. Gemiddeld lagen de weddenschappen 32% lager bij de staatsbedrijven. Ruwweg zou je kunnen zeggen dat de verhouding Staat tot de Vrije Markt zeven tegen tien is, netjes afgerond naar boven. Om een idee te geven: als een euro inzet bij een vrije marktpartij 100 euro zou opleveren, dan zou diezelfde euro bij dezelfde weddenschap bij een staatsbedrijf maar 68 euro opleveren. En dit is een gemiddelde, want in Duitsland lag het percentage zelfs 48% lager. Er is dus nergens sprake van een min of meer gelijke WEDstrijd, behalve tussen de vrije marktpartijen onderling. Diezelfde marktpartijen hebben overigens ook een veel ruimer aanbod in weddenschappen dan de staatsbedrijven, maar daar hield het onderzoek van Right2bet zich niet mee bezig.

Per 1 juni van dit jaar is er een Noorse wet in werking, die transacties tussen Noorse burgers via banken en creditcardmaatschappijen naar buitenlandse online casino’s, onmogelijk moet maken. Het is de Noorse versie van de UIGEA en Visa Card houders op reis zijn de wet nu al spuug- en spuugzat.

Met als argument dat het gokverslaving tegengaat heeft de Noorse overheid tot deze draconische maatregel besloten, als eerste (en tot nog toe enige) land binnen de Europese Unie. Hoewel deskundigen al eerder aangaven dat er nog zoveel andere betalingsmethoden waren voor Noorse kansspelers heeft de overheid de maatregel doorgedrukt, uiteraard met een uitzondering voor de eigen staatsbedrijven Norsk Tipping and Rikstoto.

Nu blijkt dat de maatregel tot enorme problemen leidt bij houders van creditcards. Een lange lijst klachten van vooral Visa kaarthouders (immers veruit de grootste in Noorwegen), die overal in het buitenland problemen ondervinden. Het barst in de wereld van de hotel casino’s en de software van de banken en creditcardmaatschappijen maakt geen onderscheid. Een etentje betalen op een cruiseschip? Kan heel problematisch zijn. De enige manier om het op te lossen is dat al die bedrijven maar contact opnemen met VISA Norway om de betaling alsnog rond te krijgen. Daar zitten ze op al die cruiseschepen en in al die duizenden hotels, waar ze ook maar een beetje casino hebben, natuurlijk op te wachten. Andere EU Landen, die dergelijke onzalige maatregelen in voorbereiding hebben (Nederland bijvoorbeeld) moeten zich misschien toch maar even achter de oren krabben. En zo’n maatregel zal alle zin verliezen als de Nederlandse speelconsumenten even rondkijken wat de alternatieven zijn en hoe toegankelijk die zijn. En als Brussel eenmaal ontwaakt is uit de zomersufheid moet niemand vreemd opkijken als dit soort acties door een keihard veto worden getroffen. Het doel heiligt nu eenmaal niet altijd de middelen!

Wie meent dat het binnen de Europese Unie een rommeltje is wat het kansspelbeleid betreft, die zou eens moeten rondkijken in de Verenigde Staten. Er zijn 52 van die staten en elke staat kan het gambling wezen inrichten zoals het wil. Er is wel landelijke wetgeving voor, zoals de beruchte UIGEA, maar die kan in veel gevallen op staatsniveau buiten werking gezet worden. Een korte rondreis…

De National Conference of State Legislatures (NCSL) houdt in de VS de ontwikkelingen bij rondom wetgeving op het niveau van de staten op allerlei gebied. Zo ook de ontwikkelingen in het kansspelbeleid. Het is een verbijsterend rommeltje, omdat enerzijds de meeste staten wel inzien dat het goed geld is in een tijd dat de meeste staten de grootste moeite hebben hun huishoudboekjes op orde te krijgen, maar anderzijds voor- en tegenstanders elkaar voortdurend voor de voeten lopen. Amerika is niet alleen het land, waar van alles en nog wat in de rechtbanken eindigt, maar waar hele volksstammen menen dat ze God zelf vertegenwoordigen en fel oppositie voeren tegen alles wat de duivel heeft bedacht om de gelovigen in de val te lokken. Gokken wordt in die kringen algemeen gezien als een beproefd wapen van de grote verleider en dus is men tegen. De aartsconservatieve lobby in de VS is zeer sterk. Wie de discussies in dit grote land een beetje volgt over zaken als abortus, euthanasie of het homohuwelijk, hoef ik verder niets uit te leggen.

Ondanks al die weerzin is er in de meeste staten wel één of andere vorm van gamblen toegestaan. In veel staten is de organisatie ervan in handen van de oorspronkelijke indianen. Alleen de staten Utah en Hawaii kennen geen enkel vorm van kansspelen op hun grondgebied. Omdat de bestaande vormen van gokken een terugloop aan omzet (en dus belastinginkomsten) te zien geven als gevolg van de economische crisis, denken veel staten er over om meer gelegenheid tot spelen te geven. Je zou zeggen dat zoiets niet zo moeilijk is, maar kijk maar eens naar Nederland  hoe moeilijk het onderwerp ligt en hoe politiek gevoelig en zet dat over naar de VS waar dit dus ongeveer in 50 verschillende varianten plaatsvindt.

Laten we eens een paar mooie voorbeelden nemen. Voor wie liever meteen het hele (uiteraard Engelstalige) overzicht leest verwijs ik naar Gambling Developments in the States, 2010  op de website van de NCSL.

In Alabama heeft zich een docusoap ontwikkeld rondom de bingomachines. Bingo is op zich legaal, maar slotmachines niet. De uitbaters van de bingomachines noemen dit electronic bingo en zeggen dat er geen duidelijke definitie in de wet ligt van wat een slotmachine nou eigenlijk is. Ruzies tussen verschillende overheidsorganen, een heuse task force, die invallen doet, rechters die zulke invallen verbieden, andere rechters die dat weer toestaan en de afloop is onzeker. Er moet uiteindelijk een referendum komen, waarin de bewoners zich kunnen uitspreken of er meer gegokt mag worden in de staat. In Colorado heeft de Supreme Court bepaald dat poker een kansspel is en geen vaardigheidsspel. In Delaware zijn tafelspelen sinds begin van dit jaar toegestaan, maar sportweddenschappen blijven beperkt tot een paar weddenschappen op wedstrijden in de NFL (National Football League). In Florida mogen de Seminole indianen de tafelspelen uitbreiden met o.a. blackjack en baccarat. Veel lucratiever is echter de mogelijkheid om in alle zeven casino’s slot machines te plaatsen. Opbrengst voor de staat in de komende vijf jaar: $ 1 miljard. In Illinois zijn videoterminals toegestaan in veel uitgaansgelegenheden. Er liggen een aantal wetsvoorstellen om meer gambling ruimte te maken in de staat, maar het gaat moeizaam. Na tien jaar rechtszaken (!) is nu eindelijk begonnen met de bouw van een tiende casino in de staat. In Iowa en Maryland zijn zo ongeveer alle wetsvoorstellen ten gunste van de gambling industrie afgewezen. In Mississippi wilde de overheid een staatsloterij introduceren, waarvan een deel van de opbrengst gebruikt zou worden voor onderwijs en zorg. Het voorstel haalde het niet. In Pennsylvania mogen vijf casino’s de bekende tafelspelen organiseren. Drie van de casino’s zijn inmiddels operationeel, twee ervan nog niet.

Het is maar een greep, maar zo hebben bijna alle staten hun eigen verhaal te vertellen over de gambling sector op hun grondgebied. En dan zijn er natuurlijk nog de nationale wetsvoorstellen van Barney Frank en Jim McDermott, die legalisering van online gambling als doel hebben. Zowel de politiek als de juristen blijven er in dit grote land nog wel even zoet mee!

Chris Christie, de gouverneur van Atlantic City heeft grootste plannen aangekondigd wat betreft de casino’s in Atlantic City. Een slechte reputatie, de recessie en toename van concurrentie vanuit omliggende steden hebben de gokstad geen goed gedaan. Een harde aanpak zou Atlantic City een enorme boost moeten geven.

Atlantic City heeft een enorme boost nodig en niet alleen de casino’s maar de gehele toeristenindustrie moet worden aangepakt. Met 11 casino’s is de gokindustrie wel de grootste trigger voor het toerisme. Maar buiten een slechte reputatie en alsmaar dalende inkomsten van de afgelopen jaren, heeft de stad ook te kampen met stijgende concurrentie vanuit andere staten. Hierdoor kwamen minder Amerikanen naar Atlantic City voor het spelen van casino spellen.

De gouverneur van de staat New Jersey heeft gisteren grootse plannen aangekondigd. De grootste verandering zal zijn dat de staat de macht uit handen neemt van de lokale overheid. Investeringen en een harde aanpak zal de stad weer nieuw leven in moeten blazen. Door de vernieuwingen zullen de investeerders uiteindelijk weer hun weg naar de gokstad aan de oostkust van New Jersey weten te vinden die dan weer op zichzelf voor een enorme boost zullen zorgen en nieuwe projecten zullen voortbrengen. Maar voor het zover is heeft Atlantic City en dus de staat  New Jersey nog een hele lange weg te gaan.

Er zullen meer toeristen naar de stad gelokt gaan worden door middel van marketing. Het ontbreekt de stad op dit moment aan goede marketing, een aspect dat zeer belangrijk is als je toeristen naar de stad en naar de casino’s wil lokken. Atlantic City spendeert momenteel 8 miljoen dollar aan marketing, en dat is niet veel vergeleken met de 100 miljoen dollar die las Vegas jaarlijks gebruikt voor marketingdoeleinden.

Atlantic City gaat al jaren gebukt onder een slechte reputatie. Volgens de gouverneur is het een must een einde te maken aan de slechte reputatie. Zo zou de stad bekend staan als een ‘crime-plagued gambling haven’, waar criminaliteit een plaag is voor de stad. De stad moet veiliger worden zodat de slechte naam verdwijnt. Zo kondigde de gouverneur plannen aan een autoriteit in het leven te roepen die zich over de casino’s en de entertainment in Atlantic City zal gaan ontfermen.  Hierdoor zal de stad toerist vriendelijker worden en de criminaliteit verminderen.

Atlantic City heeft vele voordelen ten opzichte van goksteden als Las Vegas. De stad ligt aan de oostkust en ligt daarmee op een fuitstekende locatie, al lijkt de stad daar de afgelopen jaren niet van te hebben geprofiteerd. Bovendien heeft de stad een uitstekend belastingklimaat voor de gokindustrie.

De faciliteiten zijn er in ieder geval al, maar nu is het aan de staat deze weer te gaan benutten en de stad veiliger te maken voor de goktoeristen. Met meer marketing, een flinke opknapbeurt en het beter benutten van de aanwezige faciliteiten kan de stad volgens analisten weer nieuw leven in geblazen worden.

Afgelopen woensdag was er een hearing in de House Committee on Financial Services, vergelijkbaar met onze Vaste Kamercommissies. In deze committee wordt de Internet Gambling Regulation, Consumer Protection, and Enforcement Act van afgevaardigde Barney Frank besproken, die tevens voorzitter van de House Committee is.

De HR 2267 staat al een tijdje op de rol en het is tijd voor actie, zou je als neutrale toeschouwer wel denken. Die actie was er dan afgelopen woensdag, maar belangrijker is de volgende stap: dinsdag 27 juli staat het wetsvoorstel opnieuw op de rol. Dat betekent dat er nu echt een beetje vaart achter gezet gaat worden. De discussie in de HCFS  moet uiteindelijk eventuele veranderingen en amendementen opleveren, waarbij het uiteindelijk resultaat dan naar het congres wordt gezonden voor verdere afwikkeling. Het biedt geen garantie dat de wet er dan ook doorheen komt, maar het wordt dan wel een reële mogelijkheid. Er wordt ook flink voor gelobbyd, zoals door de Safe and Secure Internet Gambling Initiative, die via woordvoerder Michael Waxman liet weten verheugd te zijn over de ontwikkelingen.

Zijn er nog meer ontwikkelingen dan, afgezien van de voortgang van HR 2267 zelf? Ja, want het onvolprezen instituut H2 Gambling Capital heeft in april van dit jaar een rapport het licht doen zien, waarin mooie cijfers worden genoemd als regulering van de online gambling business een feit zou worden. Het zou 32.000 banen opleveren en een belastinginkomst van 57,5 miljard dollar over een periode van vijf jaar. Die cijfers zijn weer gestoeld op een ander wetsvoorstel, dat ook nog steeds aan de wandel is, de HR4976 van het republikeinse congreslid Jim McDermott. Zijn Internet Gambling Regulation and Tax Enforcement Act of 2010 stelt een tax fee voor van 6% op de omzet, waarvan 25% ter beschikking wordt gesteld aan maatschappelijke programma’s.

Er wordt stilletjes gehoopt nu, althans bij de voorstanders van regulering, dat in elk geval het wetsvoorstel van Frank nog voor het einde van dit jaar de eindstreep haalt. Het zou aan lange discussies een einde maken en de route plaveien voor een gereguleerd stelsel van online gambling. Het zou ook een flinke stimulans kunnen zijn voor andere grootmachten (Europese Unie, Rusland, China) nog eens goed te kijken naar hun eigen situatie en te overwegen nieuw beleid ten aanzien van de gambling industrie voor te staan.

Kun je een vos een kippenhok laten runnen of een roofvogel een duiventil? Nee, want er zijn duidelijk tegengestelde belangen. Hoe waar het bovenstaande is zijn de burgers van Brits Columbia aan de weet gekomen, die hun eigen provinciale online casino zwaar zagen blunderen, maar volgens de verantwoordelijke minister is alles prima in orde. De Canadese pers haalde echter genadeloos de feiten boven tafel…

 De British Columbia Lottery Corporation had het voor elkaar gebokst om de gegevens van haar klanten op straat te krijgen. Een ernstige fout natuurlijk, die gewoon volmondig toegegeven had moeten worden. Het was nog erger dan dit alleen, want er waren blijkbaar ook gevallen geweest, waar mensen met het geld van anderen hadden kunnen spelen. Pas nadat een aantal kranten en andere media de feiten spijkerhard hadden gemaakt, kwam de BC Lottery met het verhaal naar buiten. Tot die tijd had zij volgehouden dat de website gecrasht was vanwege een enorme toeloop van bezoekers. BC Lottery baas Michael Graydon herhaalde hetzelfde verhaaltje zelfs na vier dagen nog, toen voor iedereen al duidelijk was dat het staatsbedrijf hier een ernstige fout had begaan. De onderneming had ook een aantal zwart geld gevallen over het hoofd gezien en was daarvoor beboet door de FINTRAC, het federale orgaan, die witwaspraktijken in Canada moet tegengaan. Ook dit werd door de pers ontdekt en naar buiten gebracht. De BC Lottery had wederom in alle talen gezwegen.

De verantwoordelijke minister voor de Lottery is Rich Coleman, die het zo mogelijk nog bonter maakte. Hij vertelde de verbijsterde persmensen dat Graydon zijn functie uitstekend vervulde en dat de pers sensatieverhalen de wereld in had geholpen. De feiten, die hem werden voorgehouden, werden simpelweg ontkend. Een sterk staaltje belangenverstrengeling is hier het geval. Coleman is verantwoordelijk voor het succes van de Lottery, maar hij is ook het hoofd van de Gaming Policy and Enforcement Branch, die spelers moet beschermen en toezien op een correcte gang van zaken. Wat elke fatsoenlijke overheid weet is dat je activiteit en toezicht gescheiden moet houden, trouwens elk bedrijf weet dat ook. In British Columbia is dat dus grandioos verkeerd aangepakt met alle gevolgen van dien. De vraag is of meneer Coleman z’n oogkleppen afzet en alsnog de juiste besluiten gaat nemen. Het gaat tenslotte om de belangen van de spelers in de eerste plaats en niet om de politieke vriendjes van meneer Coleman.

Er is weer een grote jackpot gevallen in Europa en deze keer was de gelukkige winnaar een speler uit Frankrijk. Toch heeft de winnaar zichzelf nog niet laten zien in de winkel waar het ticket is gekocht, maar de man heeft gelukkig nog 60 dagen de tijd om zijn prijs te innen.

Het handige van het spelen van casino spelletjes is dat je nooit een geldprijs aan je voorbij ziet gaan omdat je bent vergeten bent de geldprijs te innen. Met het spelen in een loterij kan dit weleens anders lopen, al zal een ieder die meespeelt in een loterij wil graag direct weten of hij of zij gewonnen heeft. Een enkele keer gebeurt het dat een speler zijn loterijticket vergeten heeft en pas later de cijfers checkt. Zo zal het waarschijnlijk ook gaan met de Franse winnaar. Bovendien is het vakantietijd en kan de speler het ticket thuis hebben liggen, terwijl hij aan de Franse kust van het mooie weer geniet. Gelukkig heeft de betreffende winnaar nog 60 dagen de tijd om de prijs te innen. Want het zou toch waanzin zijn als de speler een geldprijs van maar liefst 42.218.533 euro aan zijn neus voorbij zou laten gaan. Wel is al bekend dat de speler hoogstwaarschijnlijk afkomstig is uit het departement Sarthe. Dit meldt Française des Jeux. De speler heeft het bedrag gewonnen in de Euro Millions Loterij, een loterij waaraan Nederland helaas nog niet deel neemt. De landen Spanje, Luxemburg, Groot-Brrittannië, België, Zwitserland, Ierland, oostenrijk en Portugal zijn wel bij de loterij aangesloten. De loterij is erg populair vanwege de hoge jackpots. Zo won in 2006 een Spaanse deelneemster een recordjackpot van maar liefst 126 miljoen euro.