Het is al een tijdje geleden dat ik werken van Karl Marx las, bevlogen lectuur voor die tijd, maar zijn gedachtengoed ging scheef op het feit dat mensen helemaal niet van de wieg tot het graf verzorgd willen worden. Ze willen alleen maar zorg als ze ziek zijn of hun batterij er mee op gaat houden, en verder willen ze eigen keuzes maken en liefst zo weinig mogelijk betutteld worden. En de consument wil zéker niet dat de mooie spullen aan de grens worden tegengehouden.
Het idee achter protectionisme is best logisch. Je wilt iets beschermen wat de samenleving toebehoort of lijkt toe te behoren. Het komt in de beste families voor en is altijd een kwestie van wij tegen zij. Wij maken de beste gloeilampen, dus moeten we zorgen dat zij er met hun inferieure lampjes niet inkomen. En omdat het vaak over en weer gaat stagneert de handel, stagneert de productontwikkeling en uiteindelijk komen we erachter dat we er niets mee bereikt hebben. Op mondiaal niveau wemelt het nog van allerlei beschermingsconstructies, soms niet eens bedacht om een product te beschermen, maar om een andere partij of partijen dwars te zitten. Het maakt de wereldhandel onnodig complex, maar ondanks de stapels voorbeelden dat het niet werkt, steekt het altijd weer de kop op.
Kijk eens naar de Verenigde Staten als het om kansspelen gaat. De ontwikkeling is dat het op het niveau van de staten wordt afgehandeld, de Obama administration heeft verklaard er geen heil in te zien om dat federaal te regelen. Een mooie blog op de site van Gaming Intelligence ging erover dat het slecht nieuws is voor Europese partijen. Want hoe kleiner het te besturen grondgebied in Amerika wordt, hoe meer de neiging bestaat om lokale belangen te beschermen, in goktaal: die van indianen, casino’s, loterijen of een combinatie daarvan. Een terechte constatering, waarbij nog moet worden aangetekend dat de software gaat worden geleverd door a) Amerikaanse bedrijven, b) Buitenlandse bedrijven met grote vestigingen in Amerika of c) Buitenlandse bedrijven als het in eigen land niet verkrijgbaar is of als het past in een ingewikkeld stelsel van uitwisselingen van producten en diensten. Een aantal Europese bedrijven is gaan rondreizen om voet aan de grond te krijgen in de States en ze zijn overal welwillend ontvangen. Maar de uiteindelijke gunning gaat niet op basis van rationele besluiten met als criterium de beste prijs/prestatie verhoudingen, maar op basis van politieke argumenten. Terecht zegt de auteur van de betreffende blog dat het toewijzen van contracten als een gunst wordt gezien, niet als een uitkomst van logische argumenten.
Datzelfde gebeurt dus in België en ik ben er lang niet gerust op dat Nederland niet dezelfde kant uit gaat zwalken. Op basis van eenvoudige en heldere argumenten, waarbij niet in de laatste plaats het Europees denken hierover een rol zou moeten spelen, kun je zeggen dat ons stelsel te lang de hand boven het hoofd heeft gehouden van organisaties, die vrijuit hun diensten konden uitbreiden, terwijl concurrenten een zwarte kap over het hoofd kregen en werden weggevoerd. Die politiek wordt nog steeds bepleit in de Tweede Kamer, weliswaar niet unaniem, maar het lijkt een onuitroeibaar adagium dat de Staat en de Staat alleen onze goklust kan beteugelen en het aanbod veilig kan laten zijn. Er wordt niet gesproken over een radicale breuk met dit verleden, maar over een voorzichtige koerswijziging, die vooral niet ten koste mag gaan van de bestaande aanbieders en al helemaal niet moet leiden tot een groei aan besteding van ons geld aan kansspelen, want daar komt alleen maar ellende van. Dat we dat wél doen in de Staatsloterij, in de Lotto of in Holland Casino, dat is prima, want die reclame wordt niet voor niets in rijke mate over ons uitgestort.
Kijkend naar Europa, dan zien we in alle landen, waar het aanbod gekneveld is om bestaande aanbieders te beschermen, dat de consumenten hun toevlucht blijven zoeken tot illegale operators. Waarom? Omdat de consument namelijk wél kijkt naar de prijs/prestatie verhouding en dus een passend aanbod kiest. Het zal de consument een zorg zijn wat voor stempeltje er op die club staat. Wil je dat als overheid veranderen, dan zal je het aantrekkelijk moeten maken voor die consument, maar te veel politici denken aanbodgericht en niet vraaggericht. Ze kijken wat er is en behouden moeten worden en veel minder naar datgene wat de markt, c.q. de consument vraagt. Een systeem overigens, dat voortdurend wordt aangeblazen door verslavingsinstituten die wapperen met een fictief leger aan nieuwe verslaafden als Unibet, PokerStars en Betfair ons land op legale wijze gaan voorzien van online casino, poker en sportweddenschappen.
Er wordt niet gekeken naar de spelers, die nu al bij dit soort aanbieders zitten en het daar prima naar hun zin hebben. Nee, eerst moet er grondig geveegd worden voor het speelveld toegankelijk kan zijn voor nieuwe aanbieders. Dus terugtrekken van het op Nederland gerichte aanbod en wat de honderdduizenden klanten daarvan vinden, is geen issue voor de politiek. En daaruit voortvloeiend dreigt een constructie op Belgische leest: eigen volk eerst. Als de handel nog steeds zo in elkaar had gezeten dan hadden we nooit van sushi gehoord, had iedereen een Philips TV in huis gehad en hadden we voor alle post, telegrafie en telefonie nog steeds de PTT gehad. Nostalgisch misschien aantrekkelijk, maar economisch een ramp. Niemand heeft gevraagd om de sluizen open te zetten, maar alle bootjes moeten gelijke rechten hebben om onze wateren te bevaren.
In de aanloop naar de verkiezingen zal dit thema echter nauwelijks worden aangeroerd. De media maken zich er niet al te druk om, de politici willen er niet op gewogen worden en dus wordt het uit het debat geweerd. In zekere zin is dat begrijpelijk, want er zijn belangrijker zaken aan de orde, als het om de toekomst van ons land gaat of de toekomst van Europa. Het vervelende is wel dat de Kamerfracties zich zo opnieuw een vrije doorgang verschaffen naar hun eigen besloten domein, waar ze de kansspelen geregeld willen hebben. De kiezer heeft daar niets over te zeggen, want die wordt onkundig en onmondig gehouden. Misschien moet ik maar eens een open brief schrijven en die naar de kranten sturen: waarom u Unibet wel in het Deens kunt ontvangen, maar niet in het Nederlands. Zoiets!
Deze post staat in de categorie Nederlands Casino Nieuws .
Loading ...
You must log in to post a comment.