Smart Card voor pokermachines?

In Australië zijn duizenden pokermachines verspreid over het land en er wordt zeer verschillend over gedacht. Van onschuldige amusementsmachines tot duivelse apparaten, die mensen gemakkelijk in het verderf storten. Al langer wordt er gesproken over gebruik van een smart card waarmee spelers vooraf hun limieten kunnen vastleggen. Oplossing of lapmiddel, dat is de vraag.

Elke oplossing voor gokverslaving ligt natuurlijk in eerste instantie bij de spelers zelf. De doorsnee speler zal zich nooit te buiten gaan aan bestedingen, die het huishoudboekje in de war schoppen. Spelen is amusement, of je dat nu offline of online doet en de overgrote meerderheid van de mensen, die soms of zelfs regelmatig een gokje wagen, laat zich het plezier niet afnemen door er onverantwoord geld aan uit te geven. In die zin is een smart card een lapmiddel, een medicijn dat de symptomen bestrijdt en niet de oorzaak van de kwaal aanpakt. Maar het kan natuurlijk wel een goed hulpmiddel zijn voor de zwakkeren in de samenleving, die de discipline missen om op eigen kracht paal en perk aan hun uitgaven te stellen.

De technologie maakt er geen punt van, het kan vrij eenvoudig worden ingevoerd, zo laten deskundigen horen. De overheid moet werk maken van gokverslaving, omdat de huidige regering van mevrouw Julia Gillard (foto rechts) slechts gevormd kon worden dankzij de gedoogsteun van een paar onafhankelijke parlementariërs, zoals de afgevaardigde van Tasmanië, Andrew Wilkie. Stilzitten is er niet bij, want Wilkie heeft dit niet voor de flauwe kul geëist. Het plan vindt verder steun bij Allan Moss, de directeur van de Independent Gambling Authority. Maar iedereen is her er ook wel over eens, dat een dergelijk plan van aanpak pas echt kan werken als je het landelijk invoert. Dat is niet zo eenvoudig, want het kansspelbeleid ligt vrijwel in zijn geheel op het niveau van de Australische provincies. Er is een hoorcommissie gevormd, die het land nu doorkruist om de provincies te overtuigen van het nut van zo’n smart card.

Op deze wijzer is de regering aan het onderzoeken of er in het land consensus gevonden kan worden om dit landelijk in te voeren. De regering heeft ook juridisch advies ingeroepen om te kijken of ze de bevoegdheid kan verkrijgen om eventueel via landelijke wetgeving in te grijpen, wetgeving die boven de voorschriften van de provincies uit moeten gaan. De hoorcommissie streek als eerste neer in Adelaide, waar genoemde Allan Moss cijfers verstrekte over de verslavingsgevaren van de ‘pokies’, de bijnaam van de pokermachines. In South Australia zijn nu 900 mensen geregistreerd, die zichzelf een verbod op het spelen op pokermachines hebben opgelegd. Volgens hem bevinden zich echter zo’n tienduizend mensen in de gevarenzone of erger, wat strakkere  maatregelen zou rechtvaardigen. Hij pleit voor een gedwongen landelijke invoering omdat invoering en gebruik op vrijwillige basis geen zekerheid biedt. Technologisch is het voor de industrie geen enkel probleem om zo’n smart card op mens en machine los te laten of andere technische hulpmiddelen aan te wenden, die het gestelde doel moeten bereiken.

Als de introductie van de smart card lukt heeft Julia Gillard in elk geval één van haar beloftes vervuld en zit haar regering wat Andrew Wilkie (foto links) betreft weer wat steviger in het zadel. Ondertussen liggen er ook plannen voor het invoeren van een vingerafdrukkensysteem in de casino’s. Die zouden dan op een USB stick moeten staan. Via de stick kan het speelgedrag van de houder worden geregistreerd en gevolgd. De casino’s zijn fel tegen dit plan, dat zij een ernstige aantasting van de privacy van hun klanten vinden. Er zullen nog wel meer brandjes geblust moeten worden down under, maar dat zijn ze daar blijkbaar wel gewend.

 

Bron: The Sydney Morning Herald